Alles is nog dicht als we weggaan. Het dorpje leeft overdag wanneer de vermoeide pelgrims aankomen en uitgeput in de barretjes en restaurantjes neerploft. 's Morgens is de bakker zelfs gesloten.
In Samos tegenover een enorm klooster drinken we koffie en kunnen we toch nog een brood kopen.
Hier loopt een oudere man met en dikke hond van kroeg naar kroeg. Hij is gekleed als pelgrim, inclusief stok en rugzak, maar we verdenken hem ervan dat hij een act opvoert. Helemaal omdat hij al om acht uur zingend achter een fles bier zit...
Na Samos gaat het een stuk bergafwaarts, altijd goed, maar langs de camino geldt; "what goes down, must go up." Dus klimmen maar weer en veel ook.
Het wordt ondertussen heel warm en we zijn blij als we, na een snelle afdaling, Portomarin bereiken. Eten op het plein en ons intrek genomen in een pension dat door een Spanjaard word gerund die Duits spreekt. Verrassend. Hij vertelde dat het om vijf uur 's middags 35°C was in de schaduw. We geloven hem direct.
's Nachts de ramen open gelaten, kan de koele lucht naar binnen. Ook een grote sprinkhaan, zodat je om half twee de hele kamer door moet om hem naar buiten te krijgen.
35°C en waarschijnlijk warmer, onbewolkt
49,2 km
Foto: het kost een paar centen, maar dan blijft ze wèl de hele nacht op je fiets passen.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten